WYGLĄD OGÓLNY Pies duży, mocny, dobrze zbudowany, lecz nie ciężki. NIeustraszony i otwarty. Musi być to pies pojętny, łatwy do ułożenia i śmiały.
GŁOWA Noszona wysoko (dumnie). Długa, proporcjonalna. Długość dwie trzecie wysokości w kłębie. Szerokość i wysokośc (głębokość) głowy nieco mniejsza od połowy jej długości. Grzbiet nosa prosty, nie może być opadający (tzw. rzymski nos), kość nosowa równoległa do kości czołowej - linie kufy i czaszki równoległe.
NOS Zawsze czarny, proporcjonalny w stosunku do kufy, nie wąski ani nie szeroki, ale dobrze rozwinięty.
KUFA Kufa nie wąska ani nie spiczasta.
WARGI Wargi przylegające, dobrze wypigmentowane. Górna warga ściśle zakrywa dolną, a w kącikach wargi tworzą jakby torebkę, ale nie są obwisłe.
UZĘBIENIE Mocne białe zęby, zgryz nożycowy. Zgryz musi być kompletny.
STOP Niezbyt wyraźny, dokładnie pośrodku odległości pomiędzy nosem i guzem potylicznym.
CZASZKA Płaska lub lekko wypukła, bruzda czołowa niezbyt wyraźna, widoczny guz potyliczny. Głowa rzeźbiona, o harmonijnych liniach, wypełniona.
OCZY Oczy osadzone tak, że patrzą na wprost. Zawsze ciemne, nigdy nie jaśniejsze niź coemnoorzechowe. Oko okrągłe, powieki lekko owalne. Wyraz oczu owczarka - zrównowazony, nie agresywny ani tchórzliwy lub lękliwy.
USZY Uszy wysoko osadzone, jeśli kopiowane to stojące, nie mogą być załamane ani wiszące. Czubki uszu skierowane do przodu. Dobrze noszone ucho to takie, którego środek przechodzi przez linie stanowiące przedłużenie linii szyi. Ucho niekopiowane nie może odstawać od głowy, musi być płaskie i dość krótkie. Długość niekopiowanego ucha musi być równa połowie długości głowy. Preferowane są uszy kopiowane.
SZYJA Szyja muskularna, zwarta.
PRZÓD Linia przodu (i tyłu) pionowa.
łOPATKI Wypukłe, średniej długości.
PRZEDRAMIĘ Muskularne i zwarte.
KLATKA PIERSIOWA Szeroka, długa i głęboka. Obwód klatki piersiowej o co najmniej jedną piątą większy od wysokości w kłębie. Mostek sięga do łokci, żebra długie i sprężyste.
KŁĄB Mocno zaznaczony.
LINIA GÓRNA Grzbiet prosty (poziomy, równy).
ZAD Lekko opadający ku nasadzie ogona (nie dalej).
LĘDŹWIE Lędźwie szerokie.
KOŃCZYNY TYLNE Kolana średnio ukątowane, pozycja kończyn tylnych lekko podniebna, mocny staw skokowy nisko osadzony (nie za blisko ziemi, mniej więcej na jednej czwartej wysokości psa) tworzący z kończyną kąt otwarty.
PIĘTY I ŚRÓDSTOPIE Śródstopie mocne.
STOPY Mocne, okrągłe, paznokcie zawsze czarne, poduszki twarde ale elastyczne.
OSTROGI Ostrogi podwójne na wewnętrznej stronie tylnych łap, tworzące pznokcie oddzielone od siebie, ale blisko stopy.
OGON Niekopiowany, wiszący i sięgający co najmniej do stawu skokowego, prosty, tworzący lekki hak w kształcie litery J.
SZATA Włos gładki na głowie, mocny, krótki, gruby, ściśle przylegający do ciała, o długości od trzech do czterech centymetrów. Na udach od spodu niewielkie, ale obowiązkowe frędzelki. Podszerstek bardzo krótki, delikatny, gesty, w odcieniu mysiej szarości, niewidoczny przez okrywę wierzchnią.
ODMIANY:
KOLOR:
CZARNY PODPALANY: Czarny wyraźny. Podpalany musi być jak u wiewiórki. Znaczenia podpalane - kropki nad oczami, na dolnych stronach kufy przechodzące do policzków ale nie dochodzące do ucha, na piersi dwie plamki, na gardle i pod ogonem. Na łapach podpalanie na stopach do nadgarstków stopniowo traci intensywność nie przekraczając jednej trzeciej długości łapy trochę dalej, od wewnętrznej strony. Dopuszcza się kilka białych włosów na piersi.
ARLEKIN: Czarno-szary podpalany (tricolor). Czarny i szary w twj samej ilości ze skłonnością do występowania plam czarnych częściej niż szarych. Podpalanie w tych samych miejscach jak u czarnego podpalanego.
WZROST Psy 65-70 cm w kłębie, suki 61-68 cm.
PROPORCJE Pies o średnich proporcjach, harmonijnie zbudowany, ani nie za długi, ani nie za krótki. Długość ciała od łopatek do końca zadu większa niż wysokość w kłębie o jeden do półtora centymetrów dla psów, półtora do dwóch centymetrów dla suk.
RUCH Beauceron wystawiany jest w pozycji naturalnej, wystawca nie powinien go ustawiać, pies ma sam ustawić się w odpowiedniej pozycji.
Ocenianie ruchu jest nieodzowne u psa pasterskiego, nie można podziwiac go w statyce. Kroki muszš być sprężyste i swobodne, kończyny pozostajš w jednej linii, równolegle do siebie. Egzemplarz o nieskoordynowanych ruchach bedzie oceniony niżej. Chody Beauceron'a to: stęp, krótki kłus (trucht), wycišgnięty kłus (szybki trucht) oraz galop. Na wystawie pies musi poruszać się wyciągniętym kłusem.
Uwaga: Psy muszą mieć dwa równej wielkości jądra w mosznie.

WADY
CZASZKA Za płaska lub za okrągła.
KUFA Grzbiet kufy wypukły i opadający w dół (orli nos).
STOP Nie zaznaczony lub zbyt mały.
WARGI Zbyt ciasne lub luźne wargi. Kąciki warg grube i obwisłe, źle wypigmentowane.
NOS Nos wąski, zadarty, zbyt rozwinięty, spiczsty.
ZĘBY Słabe i źółte.
Braki w uzębieniu: