Rasa znana w Irlandii od XVIII wieku. Obecny seter irlandzki to wynik krzyżowań XIX wiecznego setera z pointerem i seterem angielskim. Jest to pies elegancki, używany przez myśliwych do polowania na ptactwo, które zgodnie z nazwą "wystawia" w postawie stojącej lub warującej lekko mahając przy tym ogonem.

Seter irlandzki posługuje się zarówno górnym jak i dolnym wiatrem. Chętnie pracuje w wodzie. Jest dobrym aporterem. Jest wytrwały w pracy.

Setery irlandzkie zawsze występowały w umaszczeniu czerwonym na białym tle. Do połowy XIX wieku rzadko występowały setery o umaszczeniu jednolicie czerwonym. W pierwszym wzorcu rasy mowa jest już tylko o seterach mahoniowych. Obecnie jednak mamy jeszcze jedną rasę seterów irlandzkich - czerwono-białe wpisaną do rejestru FCI pod numerem 330.

Seter irlandzki jest bardzo żywy, wesoły, przyjazny do ludzi oraz do innych psów. Późno dojrzewa zarówno fizycznie jak i psychicznie (za to zachowuje wigor szczenięcia do późnego wieku). Należy do psów długowiecznych.

Z powodu pieknego wyglądu oraz gracji ruchów obecnie jest często jedynie reprezentacyjnym psem do towarzystwa.