Na początku XIX wieku, po tym jak walki psów z bykami lub innymi zwierzętami stały się nielegalne, ta "krwawa rozrywka" została zastąpiona walką psów. Aby otrzymać bardzo wytrzymałe psy skrzyżowano buldogi z terierami. Uzyskano tą drogą brzydkie psy, które jednak idealnie nadawały się do walk i polowania na szczury.

Jedynie dzięki swojej życzliwości i sympatii do ludzi rasa ta uniknęła zagłady po wprowadzeniu zakazu na walki psów.

Staffordshire Bull Terriery to niezbyt duże psy - około 35-40 cm w kłębie - lojalne wobec właściciela i łagodne w stosunku do dzieci.

Jednak, podobnie jak jego kuzyni z ringu, wymagają stosownego treningu na posłuszeństwo, bowiem nieprawidłowo prowadzone mogą stać się "żywym" granatem z odblokowaną zawleczką.

Opracował Mariusz Mierzejewski

Niektórzy doszukują się psów tego typu nawet w osiemnastym wieku. Psy do walk z bykami, niedźwiedziami, wydrami, czy walczące ze sobą lub zagryzające szczury na czas znane i popularne stały się w 19-tym wieku. To właśnie od nich pochodzi dzisiejszy bull dog angielski, bull terrier i oczywiście staffordshire bull terrier. W okręgu Midlands do tych niezwykle popularnych w owym czasie "sportów" używano psów niewielkich. W rozrywkach takich jak walki psów uczestniczyli arystokraci, ale również górnicy, wszelkiego rodzaju rzemieślnicy, właściciele pubów, a nawet łapacze szczurów. Nie był więc to sport elitarny.

Za ojca rasy uważa się jednakże właśnie arystokratę - Duka of Hamilton. Posiadał on nie tylko doskonałe konie wyścigowe, ale także kenel pełen psów podobnych w typie, z którymi często odwiedzał puby przede wszystkim w Glasgow. Od czasów Duka Hamiltona rasa nie zmieniła się zbytnio. Zawdzięczamy to faktowi, że Hamilton już w 19-tym wieku stosował inbredy, krzyżując ze sobą zwierzęta np. o podobnej zaciętości w walce. Mieszkańcy hrabstwa Staffordshire - głównie robotnicy i górnicy nie zawracali sobie głowy rodowodami psów, na szczęście jednak typ uzyskany przez Hamiltona został zachowany. Rasa została zarejestrowana w 1935 roku. Po wprowadzeniu zakazu walk psów zaczęto prowadzić selekcję pod innym kątem. Wybierano psy, które mogły spełniać rolę psa do towarzystwa.

Ludzie, którym zawdzięczamy rejestrację rasy to miedzy innymi Joe Mallen i Joe Dunn. Miłośnicy rasy spotykali się w pubie Old Cross Guns. Pierwsza wystawa rasy odbyła się 17 sierpnia 1935 roku. Najbardziej znane psy tego okresu to Jim The Dundy, Gentleman Jim, Queeni, Game Lad.

Obecnie Staffordshire Bull Teriery nazywa się śmiejącymi się psami lub psami - nianiami, ze względu na ich wielką miłość do dzieci. Z dawnych czasów pozostała im chęć do odpowiadania na zaczepki innych psów. Są wesołe, zawsze uśmiechnięte, uczuciowe, silne i niezwykle sprawne fizycznie. Osiągają wzrost do 40,5 cm w kłębie, sierść mają krótką, przylegającą, występuje w wielu odmianach kolorystycznych - najpopularniejsze są pręgowane, czarne pręgowane i rude. Uszy składają na kształt płatka róży. Charakterystyczny jest ogon, który przypomina kształtem rączkę od starej pompy - rozciągnięte "S".