Niektórzy właściciele mają duże problemy w wyegzekwowaniu posłuszeństwa u swoich jamników.

Jest to dość typowy problem większości osób posiadających psy ras myśliwskich, a zwłaszcza wszystkich małych ras. Problemy te znikają jeśli właściciel jest czynnym myśliwym. Zdarza się co prawda, że i myśliwi mają problem z karnością w mieście u swoich psów.

Nie wiem czemu utarło się że małych piesków nie trzeba szkolić. Tymczasem małe myśliwskie pieski mają najczęściej najtrudniejsze zadania do wykonania na polowaniu. Jamniki są psami z charakterami. Od początku powstania tej rasy wymagano od nich ślepej odwagi, samodzielności i ciętości. Są to cechy, o których należy pamiętać podczas wychowywania od samego początku. Ten mały ciałem,a wielki sercem piesek ma na tyle odwagi by wejść w norę lisa i czasem stoczyć z nim walkę.

Kupując psa o takiej psychice musimy nastawić się, ze należy mu poświęcić więcej czasu na przystosowanie go do życia wśród ludzi niż np. owczarkowi niemieckiemu. Wychowywać go należy niemal tak samo jak każdego innego psa, tyle że czasu trzeba poświecić co najmniej dwa razy więcej. Jamniki wymagają twardej (konsekwentnej) ręki, ale próby robienia z nimi na siłę czegokolwiek zazwyczaj kończą się fiaskiem.

Najczęstsze problemy z jamnikami to:

Dobrze wychowane jamniki to rzadkość, jest to oczywiście wina właścicieli. Są to przecież bardzo inteligentne i wesołe psy.

Stało się u nas niestety standardem, że szkolenie (wychowanie) psa można rozpocząć najwcześniej gdy skończy 6 miesięcy, a z takim małym pieskiem to dopiero po 12 miesiącu życia, o ile w ogóle trzeba. Jamniki szkolą się bardzo dobrze, ale rozpocząć szkolenie należy nim jeszcze pojawią się kłopoty, czyli mniej więcej od 3 miesiąca. Co wcale nie znaczy, że 11-miesięczny nie da się wyszkolić. Będzie to tylko wymagało o wiele więcej pracy i cierpliwości. Jedno jest pewne - samo nie przyjdzie, trzeba się udać do psiej szkoły.